mos

Përdorimi: pjesëz, pasthirrmë, numri shumës

1. pjesëz
   mos
   • ▸ përdoret me kuptim mohues zakonisht para foljeve në #urdhërore, në lidhore etj.: mos fol!; mos kalo!; mos parko!; mos u zini!; të mos e #lëmë punën e sotme për nesër; kurrë mos ardhtë!
     Shiko gjithashtu: #urdhërore, #lëmë
   • ▸ (në fjalitë pyetëse) shpreh dyshim, pasiguri, frikë etj.: mos nuk vjen vallë?; po sikur të mos vijë?!
   • ▸ (me #pjesëzat mohuese s’ e nuk) shpreh një #pohim a një #miratim të zbutur: nuk mund të mos vinte.
     Shiko gjithashtu: #pjesëzat, #pohim, #miratim
   • ▸ (me lidhëzën në) përdoret kur diçka paraqitet më pak e sigurt ose më pak e mundshme a e pranueshme se një tjetër: në mos sot, nesër do të vijë.
   • ▸ përdoret në #togje të lira e të qëndrueshme, me kuptime të ndryshme: ishte mos na ishte (shprehje në fillim të një përralle); hiq e mos e këput (fig.) me të shtyrë, #zvarrë.
     Shiko gjithashtu: #togje, #zvarrë
2. pasthirrmë, numri shumës
   • ▸ si edhe në (mósni), (zakon. e shoqëruar me një pasthirmë tjetër) përdoret me vlerën e një fjalie mohuese, habitore etj.: mosni, bre burra!; mos more!