natyrë

Përdorimi: emër i gjinisë femërore, numri shumës, kuptim i figurshëm

1. emër i gjinisë femërore
   natýr/ë,-a
   • ▸ gjithësia me të gjitha sendet e qeniet, bota #organike dhe joorganike; mjedisi ku rron njeriu në Tokë: natyra e gjallë bota #organike; natyra e vdekur bota joorganike; shkencat e natyrës #fizika, kimia, biologjia, matematika etj.; paguhet në natyrë (ek.) paguhet a merret si mall ose si prodhim në vend të të hollave (për të ardhurat, për pagën, për shpërblimin, për tatimin); natyrë e qetë (#art.) pikturë që paraqet sende a qenie pa jetë (lule a pemë të këputura, shpendë të vrarë, peshq etj.).
     Shiko gjithashtu: #organike, #organike, #fizika, #art
   • ▸ tërësia e vendeve jashtë qytetit (malet, fushat etj.); pamja e këtyre vendeve: dolën në natyrë.
2. numri shumës, kuptim i figurshëm
   • ▸ edhe -a(t) #tiparet themelore të karakterit të njeriut; njeri me #tipare të përcaktuara të karakterit; lloji i diçkaje që përcaktohet nga disa #tipare: natyrë e gjallë (e butë, e gëzuar); e ka në natyrën e vet; i është bërë natyrë e dytë i është rrënjosur në gjak, i është bërë veti.
     Shiko gjithashtu: #tiparet, #tipare, #tipare