pastër

Përdorimi: mbiemër, antonim, kuptim i figurshëm

1. antonim
   pástër (i, e)
   • ▸ që nuk ka pluhur, plehra, #lyrë, #bojë etj.; jo i ndotur; i ndotur; i ndyrë: shtëpi e pastër; rroba të pastra; me duar të pastra.
     Shiko gjithashtu: #lyrë, #bojë
2. mbiemër
   • ▸ që nuk ka lëndë a diçka tjetër të përzier; i papërzier; i kulluar: ujë i pastër; #mineral i pastër; grurë i pastër; fjalor i pastër fjalor pa fjalë të huaja; racë e pastër kuajsh.
     Shiko gjithashtu: #mineral
   • ▸ që e mban veten ose mjedisin të #larë e të rregullt, pastërtor: grua e pastër.
     Shiko gjithashtu: #larë
   • ▸ që nuk ka puçrra, #dregëza ose shenja të ndonjë sëmundjeje, i qëruar: e ka fytyrën të pastër.
     Shiko gjithashtu: #dregëza
   • ▸ i kthjellët: qiell i pastër.
   • ▸ që është bërë me cilësi; që është pa ndreqje e pa gabime: punë e pastër; kopje e pastër.
   • ▸ që tingëllon qartë e rrjedhshëm, i qëruar: tingull (zë) i pastër.
3. kuptim i figurshëm
   • ▸ i ndershëm e i çiltër; i panjollë, i panjollosur; i padjallëzuar: njeri i pastër; dashuri e pastër; e ka ndërgjegjen të pastër.