rrush

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, fjalë në botanikë, fjalë a shprehje fëminore, me kuptim përkëdhelës, ndajfolje

1. emër i gjinisë mashkullore, fjalë në botanikë
   rrush,-i
   • ▸ pemë frutore me #trung të gjatë, të hollë, përdredhëse e kacavarëse, dhe me #gjethe të gjera si #pëllëmbë, që bën kokrra në vile, #hardhi; kokrrat e kësaj peme: rrush i bardhë (i zi); rrush thanës; rrush me erë; rrush çilek rrush me erë të ngjashme me atë të luleshtrydhes; rrush i egër (rrush lepuri) larushk; rrush larush (#dhelpër) rrush me kokrra gjysmë të bardha e gjysmë të kuqërreme; rrush pulëz rrush kokërrvogël, i bardhë; rrush qelbës (bised.) rrush me erë; rrush i thatë #stafidhe; s’bëhet rrushi #deng (s’bëhet #deng me rrush) (fj. u.) është e pamundur diçka; #hardhia e bën rrushin, #ferra merr uratën (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #trung, #gjethe, #pëllëmbë, #hardhi, #dhelpër, #stafidhe, #deng, #deng, #hardhia, #ferra
2. fjalë në botanikë
   • ▸ gjymtyrë e parë e disa emërtimeve të pathjeshta bimësh: rrush arushe gërdec; rrush gjarpri shkurre me #kërcell të hollë e të drejtë, me #gjethe vezake e të trasha, me lule të bardha e me pesë cepa, që bën kokrra të zeza; rrush mali qershigël; rrush pule #mana toke; rrush qeni vadhëz e egër; rrushi i qyqes rrushqyqe; rrush toke (frëngu) shkurre me degë të holla me #gjemba, me #gjethe si të hardhisë e me lule të bardheme, që bën kokrra me #cipë të gjelbër në të verdhë e me shije të athët; rrush thëllëze thërroke.
     Shiko gjithashtu: #kërcell, #gjethe, #mana, #gjemba, #gjethe, #cipë
3. fjalë a shprehje fëminore, me kuptim përkëdhelës
   • ▸ organi seksual i djalit.
4. ndajfolje
   • ▸ si shumë (zakonisht me mbiemrin i zi): e ka syrin rrush të zi.