gjemb,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, ndajfolje, fjalë në botanikë

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   gjemb,-i -a(t)
   • ▸ zgjatim i vogël, i fortë e me majë të mprehtë në kërcellin e disa barishteve ose në degët e disa drurëve e të shkurreve: gjemb ferre (#murrizi, #portokalli); nga gjembi del trëndafili, nga trëndafili del gjembi (fj. u.); flet me gjemba (fig.) flet me #thumba; rri si mbi gjemba nuk jam i qetë, s’e ndiej veten rehat; i rri gjemb (dikujt) i rri mbi #kokë e nuk e lë të qetë; i rri çekan mbi #kokë.
     Shiko gjithashtu: #murrizi, #portokalli, #thumba, #kokë, #kokë
   • ▸ diçka e ngjashme me një zgjatim të tillë: gjembat e iriqit; gjembat e peshkut #halat; tel me gjemba.
     Shiko gjithashtu: #halat
   • ▸ emërtim i përgjithshëm i disa bimëve me zgjatime të tilla; #ferrë.
     Shiko gjithashtu: #ferrë
2. ndajfolje
   • ▸ si përpjetë e drejt: i rrinë flokët gjemb.
3. fjalë në botanikë
   • ▸ gjymtyrë e parë e disa emërtimeve të pathjeshta për bimë: gjemb i bardhë gjembbardhë; gjemb #gomari #ferrë #gomari; gjemb #lugati bimë e vendeve të thata, me #kërcell të degëzuar e me gjemba të gjatë, me #gjethe të buta pa bisht e me #push; gjemb ujku ashe.
     Shiko gjithashtu: #gomari, #ferrë, #gomari, #lugati, #kërcell, #gjethe, #push