tym,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, kuptim i figurshëm, fjalë në etnografi, i ligjërimit bisedor

1. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   tym,-i -ra(t)
   • ▸ pjesa e gaztë, e përzier me avuj, me thërrmija bloze, #hiri etj., zakonisht në ngjyrë të zezë ose të hirtë, që del kur digjet diçka: po del tym; më dogji sytë tymi; nuk ka tym pa zjarr (fj. u.); iku nga tymi e ra në zjarr (fig.); tymi të shkojë drejt, pa le të jetë #oxhaku i shtrembër (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #hiri, #oxhaku
2. kuptim i figurshëm
   • ▸ diçka e errët a e paqartë: ishte tym s’dinte ç’të bënte nga telashet që kishte, ishte në #hall të madh, i ziente #koka; si në (nëpër) tym jo qartë, si në ëndërr.
     Shiko gjithashtu: #hall, #koka
3. fjalë në etnografi
   • ▸ shtëpi; familje (si njësi më vete): një njeri për tym.
4. i ligjërimit bisedor
   • ▸ pluhur: tymrat e shtëpisë; tymi i rrugës.