vát/ër,-ra

Përdorimi: emër i gjinisë femërore, numri shumës, kuptim i figurshëm, kryesisht, fjalë në fizikë, fjalë në optikë, fjalë në gjeometri

1. emër i gjinisë femërore, numri shumës
   vát/ër,-ra -ra(t)
   • ▸ vendi poshtë oxhakut, ku ndizet zjarri; pjesa e furrës, e sobës etj. ku digjen #drutë, qymyri etj.: u mblodhën rreth vatrës.
     Shiko gjithashtu: #drutë
   • ▸ si pakuf. (bashkë me një) shumë; #tufë: ka një vatër fëmijë; erdhën një vatër miq.
     Shiko gjithashtu: #tufë
2. kuptim i figurshëm, kryesisht, numri shumës
   • ▸ shtëpia ku kemi lindur e jemi rritur, familja; atdheu; #trualli i të parëve: vatra atërore (prindërore); mik vatre mik i afërt; mbrojmë vatrat tona; më parë shih rrotull vatrës, pastaj përjashta shtëpisë! (fj. u.).
     Shiko gjithashtu: #trualli
3. kuptim i figurshëm
   • ▸ edhe vendi ku lind e prej nga përhapet diçka; qendër; #çerdhe, djep: vatër e revolucionit (e kryengritjes); vatra e tërmetit (e vullkanit) (gjeol.); vatër epidemie; vatër zjarri vend që mund të bëhet pikënisje për një luftë; vatër e shkollimit shqip.
     Shiko gjithashtu: #çerdhe
4. fjalë në fizikë, fjalë në optikë
   • ▸ pika ku priten #rrezet #paralele pasi pasqyrohen mbi një sipërfaqe ose pasi përshkojnë një sistem thjerrash: vatër #shëmbëllimi.
     Shiko gjithashtu: #rrezet, #paralele, #shëmbëllimi
5. fjalë në gjeometri
   • ▸ pikë e diametrit kryesor të elipsit, të hiperbolës etj., me veti të veçanta kundrejt pikave të lakores: largësia midis vatrave.