yll,-i

Përdorimi: emër i gjinisë mashkullore, numri shumës, fjalë në astronomi, i ligjërimit bisedor, kuptim i figurshëm, mbiemër

1. fjalë në astronomi, i ligjërimit bisedor
   yll,-i ýje(t) dhe ýj(të)
   • ▸ edhe trup qiellor, që duket natën në qiell si pikë e ndritshme; çdo trup qiellor, përveç Diellit dhe Hënës, që ndrit natën në qiell; #meteor: yll me bisht (astr.) kometë; yll i dyfishtë (astr.) sistem prej dy yjesh, që rrotullohen rreth një qendre të përbashkët; Ylli i Mëngjesit (i Mbrëmjes, i Karvanit, i Dritës) #planeti Afërdita; Ylli Polar ylli në bisht të Arushës së Vogël, i cili shënon gjithnjë Veriun; i bukur si yll; ngrihet me yje ngrihet shumë herët në mëngjes.
     Shiko gjithashtu: #meteor, #planeti
2. kuptim i figurshëm
   • ▸ fat, lumturi: ka lindur me yll ka shumë fat; ylli si #dylli. (prov.) fati është i paqëndrueshëm; t’u shoftë ylli! (mallk.) u shofsh!
     Shiko gjithashtu: #dylli
3. i ligjërimit bisedor
   • ▸ njeri i #shquar në një veprimtari të caktuar: yll i futbollit (i kinematografisë); / emri i mirë i një njeriu, famë.
     Shiko gjithashtu: #shquar
   • ▸ #lez, lyth.
     Shiko gjithashtu: #lez
4. emër i gjinisë mashkullore, numri shumës
   • ▸ figurë me pesë a më shumë cepa; shenjë me pesë cepa, që përdoret në #gradat ushtarake etj.; diçka që ka trajtën e kësaj figure: ylli i mollës lulja e mollës; yll deti (zool.) kafshë deti me trup të shtypur, që ka pesë a më shumë #rreze; hotel me me pesë yje hotel shumë luksoz.
     Shiko gjithashtu: #gradat, #rreze
5. mbiemër
   • ▸ edhe si shumë i bukur; shumë i zoti: e ka vajzën yll; e ka yll në mësime.