Atdheu është toka ku hapat i kam hedhur,
është zëri i gjyshërve që në zemër kam mbledhur.
Është deti që valët i përplas në bregëri,
është qielli që shtrihet mbi emrin Arbëri.

Atdheu është kënga që zemrën ma mbush me dritë,
është flamuri kuq e zi që valon ditë për ditë.
Nga trimëria e Gjergj Kastrioti Skënderbeu në histori,
te fjala e urtë e Naim Frashërit për dashuri.

Është dita e madhe kur u ngrit liria,
nga duart e Ismail Qemali që u ndez Shqipëria.
Është gjuha që rrjedh si këngë në çdo shtëpi,
është zemra që rreh për vendin tim – Arbëri.

Atdheu është e shkuara, dhe e sotmja që rron,
është e ardhmja që shpresën në zemër na mbjell e na zgjon.
Pa atdhe s’ka rrënjë njeriu, s’ka emër as nder,
se atdheu është toka, deti e qielli që na motivon përher