Rruga e shpirtit
Rrugën e shpirtit dua të di
qe bëre ti njeri
përpëlitjet,rrahjet e zemrës
mi trego ti di

Vështir e pat Diogjeni
të të gjente me një qiri
Ai qiri në dor i mbet
po kërkon dhe tani

Kur fillove ti zemren
ta shihje si hyjni?
Për të cilin yll e bëre perëndi?

Cili pra qe tingulli
qe te dha kuptim?
Cila buzë shqiptoi
Ma...si përjetsinë?

Cili sy qe, që dritën e pa?
Me mëndje kuptoi,çdo të thotë baba

Po ëndrra ku lindi?
Në mëndje?!...në shpirt?!
Si e ralizove qe të bënte dritë?

Po ti, ti njeri
fëmijës ç'i the?
Ai ishte ëndrra
qiriri ti je