>
LETERSISHQIP
Vahit Nasufi

Kalosh Dani

Moj Kërçovë Kala Vigane,
Trimëresha jonë Dardane,
Djepi yt përkundi shumë trima,
Shumë trimëresha gjeraçina!...

Brez pas brezi janë trashërguar,
Trimëria gjithmonë ka ekzistuar,
Si në fshatrat tjerë edhe n`Zajaz,
Kundër çdo armiku rafalet janë zbraz.

Për t`i dalë Atdheut Zot,
S`kursejmë plumba as barot,
U mblodhën shumë trima vullnetarë,
Më të mirit luftëtarë.

Të bashkuar në luftë janë nisë,
U printe Kaloshi - shpresa e lirisë!
Krah për krah me të edhe vëllai Lazami,
Prej tyre s`u nda kurrë, ai Sadin Selmani.

Porsi bilbilat n`derë të kafazit,
Këndonin grykëhollat e trimave t`Zajazit.
Rafalet e shpeshtë të Kalosh Kreshnikut,
Ethet në barg ia futën armikut!

Në viset e shqiptarëve lindorë,
Kaloshi ishte udhëheqës kryesorë,
Kërçovë, Dibër, deri n`Gostivar,
Luftë e rreptë me sërbët barbarë.

Me Tiranën Heroike,
Mbante lidhje diplomatike,
Lidhje kishte me Isa Boletinën,
Me Bajram Currin, Hasan Prishtinën...

N`hall armiku kishte ra,
Këta dy trima për t`i vra,
Kush do e tradhëtonte Kaloshin,
Me dukat do ta mbulojshin!

Një tradhëtar ishte lajmëruar,
Për pak dukat ishte mashtruar,
Nga çeta e Kaloshit kishte qëlluar,
Se është spiun, askush s`ka dyshuar!

Një ditë e nxehtë kishte qëlluar,
Shumë të lodhur ranë për t`pushuar,
Afër Brodit në një shpellë të strehuar,
Armikut tradhëtari i kishte lajmëruar,

Me shumë ushtarë i kanë rrethuar,
Shpejt Kaloshi i ka hetuar,
Një zë Lazamit ia ka lëshuar,
E di vëlla, se kush na ka tradhëtuar?!

Turp për ty more idiot,
Do ta mbush barkun me barot,
Që t`mos tradhëtojë tjerë shqiptarë,
Në vend jetën ia ka marrë!

Një ditë vere e njëzetë e shtatës,
Ranë dy prijësit liridashës,
Ranë dy trima legjendarë,
Strateg lufte - kërçovarë.

Ideali tyre i lirisë,
U shkrua në faqet e historisë,
N`fushë beteje heroikisht ranë,
Kalosh Dani me të vllan!

Këta simbole të lirisë,
Janë krenaria e shqiptarisë,
Bijtë e vet Kërçova s`i harron,
Me këngë lavdie i kujton.