>
LETERSISHQIP
Albi Lushi

Toka

Më të shenjtë se toka s'ka patur mbi tokë
Hamë cka na jep, dhe drutë që të ngrohemi
Tërheq me vrull shiun që na bie në kokë,
Kur lagemi prej tij fillojme e ankohemi.

Ankohemi prej tokës kur bëhemi me baltë,
Ose ujë nga pusi kur përton të japë.
Mallkojmë edhe bletën kur s'na ngop me mjaltë
Dhe thumbit I falemi, mos na ngulet prapë.

Drejtimi mes ferrit nuk ka tjetër rrugë
Të mirat për tokën maten me pëllëmbë.
Mosmirënjohëse ndaj saj që na mban me bukë
Dhe ne mëkatarët e shkelim me këmbë.