Albert Habazaj
Kënga Labe
Që kur lindi lab i parë
( Nuk dihet se kur ka lindur),
Në hall të tij - faqebardhë
Me këngë labe është rritur.
Që kur lindi lab i parë
Në krahë të tij labëresha,
Kënga rrodhi si ujëvarë
Gurrë shpirti, siç e desha.
Në këngë u ndritën gëzimet
Me çfarë kishin në vatër,
Me këng’ labe qanë hidhërimet
Edhe me malet u matën.
Kënga si qiri në vatër
Kënga në shpirt si floriri,
Pika e ujit të pastër
Qumështi i bardhë i gjirit.
Kënga që më mësoi gjyshja
Më ngjan si shqiponjë mbi male,
Nëna, baba... dallëndyshja
Më rritën me këngë labe.
Ku ka rrjedhur, do pikojë [ref.]
Kënga mjaltë,
Kënga labe - gojë më gojë
Merr uratë
E jetë të gjatë!
( Nuk dihet se kur ka lindur),
Në hall të tij - faqebardhë
Me këngë labe është rritur.
Që kur lindi lab i parë
Në krahë të tij labëresha,
Kënga rrodhi si ujëvarë
Gurrë shpirti, siç e desha.
Në këngë u ndritën gëzimet
Me çfarë kishin në vatër,
Me këng’ labe qanë hidhërimet
Edhe me malet u matën.
Kënga si qiri në vatër
Kënga në shpirt si floriri,
Pika e ujit të pastër
Qumështi i bardhë i gjirit.
Kënga që më mësoi gjyshja
Më ngjan si shqiponjë mbi male,
Nëna, baba... dallëndyshja
Më rritën me këngë labe.
Ku ka rrjedhur, do pikojë [ref.]
Kënga mjaltë,
Kënga labe - gojë më gojë
Merr uratë
E jetë të gjatë!
Vlorë, e shtunë, 18.10.2025
Kjo vjershë është një poezi lirike e këngëzuar, që i thuret traditave shpirtërore, kulturës jo materiale të krahinës etnografike të Labërisë, me emër të dëgjuar në folklorin e popullit shqiptar.
Kjo vjershë është një poezi lirike e këngëzuar, që i thuret traditave shpirtërore, kulturës jo materiale të krahinës etnografike të Labërisë, me emër të dëgjuar në folklorin e popullit shqiptar.
Më shumë nga Albert Habazaj
Komente 0