Shirat e vjeshtës rrudhin ballin fajtor
vjeshtës nuk i bëra dot karantinë,
me pako të shamie, kur fshin lotët,
i zbuloj personalitetin, psikologjinë...

Natës, turbullohet hëna pas shiut,
pastaj na hiqet si vajzë e sjellshme.
Vjeshta përshëndet mikeshën qiellore,
hoje mjalti nga Universi derdhen.

Në vjeshtë dhe plaku flokë borë duket
thinjur më bukur nga të tjerët;
shirat e vjeshtës më rrëmbejnë tutje
zgjas duart të këpus yjet e ndezur.

Është e pjekur vjeshta, s’mban inate
era e ftoit këndshëm i del pragut,
kur poetëria e imiton nëpër vargje
vjen papritur dimri-princ i akullt.