Nuk është aq e bukur sa duket dëbora,
Nuk është aq e pafajshme sa na thonë,
Ta dini: ajo është katile e tmerrshme,
Ta dini: një zog i vogël dha shpirt në borë!...

Nuk fluturoi më dot në qiell me shokë,
Vocërraku kishte rënë në mes të rrugës,
I kishte ngrirë zemra simbolit të lirisë,
Përmbysur e gjeta kur kthehesha pas punës.

Në nënshtrimin e tij ndaj fatit, më dukej
Aq i mrekullueshëm, sa e mora në dorë,
E vendosa të prehej mes një gjelbërimi,
Iku nga jeta, i shkreti zog. Ah, moj borë!...