Në Korçë u ndez një dritë,
Më 7 Marsin e artë,
Mësonjëtorja e parë
Nisi misionin e lartë.

Në bangat e drunjta,
Apo ulur përdhe,
U shkrua për herë të parë
Fjala e shenjtë “Atdhe”.

Mësuesit, të përulur,
Me shpirtin plot zjarr,
U mësonin fëmijëve
Shqipen me mall.

Jo vetëm shkronja,
Por dashuri dhe shpresë,
Se fjala “Shqipëri”
Kurrë s’do të vdesë!

Në çdo cep të vendit,
Në çdo shkollë sot,
Rron drita e Korçës
Që ndriçon nga mot.

Mësues të nderuar!
Ju që dritë shpërndani,
Në duart tuaja rritet
Shpresa e këtij vatani.

Sot përulemi me nder
Përpara këtij misioni,
Se përmes dijes dhe fjalës
Atdheun çdo ditë ndërtoni.