Atdhetar linde o njeri,
me gjak të dheut, s’ pushove ti.
Në shi, në diell, e në stuhi
po s' qëndrove do kthehesh në hi.

Tradhtari lind me shpirt të ngrirë,
me fjalë të mjera, zemër pështirë.
Ai nuk qan për flamur e dhe,
të shet me fjalë, e djeg me fe.

S’mëson dot njeriu dashurinë,
nëse s’e ndjen atë në fëmijëri.
As nuk mëson besë e as nderë
kur në shpirt ka baltë e skëterrë.

Atdhetar s’bëhesh pa qenë,
se mbetesh si ujku në kope.
Tradhtari ndryshon me fjalë,
e me vepra e bën belanë.