Në Tiranën tonë,
Kryeqendër e shqiptarisë,
U mblodhën nga anekënd,
Për thirrjen e Lirisë.

Asaj lirie të kyçur,
Në qelitë e Hagës,
Ku komandantët tanë,
Ballë po i bëjnë baltës.

Me akuza të rreme,
Gatuar në Beograd,
Disa palo gjyqtarë,
Trimat peng i kanë marrë.

Prej pesë e kusur vitesh,
I mbajnë mbyllur në qeli,
Vetëm pse ata,
Luftuan për liri.

Këta burokratë,
Prokurorë e gjyqtarë,
Duan të justifikojnë,
Rrogat që kanë marrë.

Po si mund të mbahen,
Kaq gjatë në paraburgim?
Kjo vetëm sa vërteton:
Gjithçka është montim!

Në sheshin Skënderbej,
Heroit tonë Kombëtar,
Vërshuan porsi lumë,
Njerëzit anembanë.

Me flamuj në duar
Dhe me zjarr në zemër,
Thirrën me gjithë shpirt:
“Liria ka Emër!”

Hashimi, Jakupi,
Rexhepi dhe Kadriu,
Veç emrin t’u përmendësh,
Serbit frikën iu shtiu.

Se nuk janë prej soji
Të rrjeteve socialë,
Por janë burra trima,
Që serbit i dolën ballë.

Në fushë të betejës
Dhe të diplomacisë,
I treguan botës
Çmimin e Lirisë.

Prandaj patriotët
Nga Evropa mbarë
Erdhën e u mblodhën,
Mu bash, në Tiranë.

Iu përgjigjën thirrjes
Me forcë kushtrimi:
Ta dëgjojë Haga,
Parisi dhe Berlini.

“Liria ka Emër:
NATO - UÇK.
Kushdo që t’i ndajë,
Ato mbeten NJË!”