Cipëhollë kjo manjolë, ngjyrë e lëkurë pjekur,
Vjeshta do edhe ca muaj që të vijë e dehur…

E thërret flak’ e pjalmimit, lulim hajthmërie,
Ndezur shejzat edhe hiret, ojnat brendësie.

Të gjitha pse -të e ngurimit i këput prej krahëve.
Se nis udhën e flijimit, udhë e mëkatarëve…

Kërkon duart ledhatare nëpër trup të saj,
Klithin pritjet, digjen afshet në zjarthin mitar.

Pa shiko se si po mardh trillesh sup i fshehur
Vjeshta do edhe ca muaj që të vijë e dehur …